Yazan: Esmanur Tanışman “İnsan hayatını kazanmak için çalışırken hayatı anlamlandırmayı da ihmal etmemelidir!” Bir tarafta ekmeğini kazanmak için çalışan, diğer tarafta kelimelerin peşinden giden bir insan… Bir tarafta işletmelerin yönetimini, stratejilerini ve organizasyonlarını inceleyen bir akademisyen; diğer tarafta insanın yalnızlığını, aşkını, hüznünü ve varoluşunu anlamlandırmaya çalışan bir şair… Nurullah Genç’i okumak, aslında insanın kendi ruhunu …
Yazan: Esmanur Tanışman
“İnsan hayatını kazanmak için çalışırken hayatı anlamlandırmayı da ihmal etmemelidir!”
Bir tarafta ekmeğini kazanmak için çalışan, diğer tarafta kelimelerin peşinden giden bir insan… Bir tarafta işletmelerin yönetimini, stratejilerini ve organizasyonlarını inceleyen bir akademisyen; diğer tarafta insanın yalnızlığını, aşkını, hüznünü ve varoluşunu anlamlandırmaya çalışan bir şair…
Nurullah Genç’i okumak, aslında insanın kendi ruhunu okumasıdır. Şiirlerinde ve kıymetli kitaplarında kaleme aldığı her cümle, adeta insanın kendi yansıması gibidir. Burada gözden kaçırılmaması gereken bir başka ayrıntı da Nurullah Genç’in şiirlerinde tabiatın yalnızca insan duygularını anlatmak için kullanılan bir unsur olmamasıdır. Çiçekler, yağmur, güller ve diğer doğa unsurları, kendi anlam dünyalarıyla şiirin içine katılır. Nitekim 2025 yılında yayımlanan akademik bir araştırmada, özellikle Çiçekler Üşümesin kitabındaki doğa unsurlarının şiirde edilgen nesneler olmaktan çıkarak kendi varlık alanlarıyla öne çıktığı incelenmiştir.
Zaman içinde farklı meslek ve çalışma alanlarında yer alan kıymetli şairimizin hayatı, şiir ve akademiyle iç içe ilerleyen bir yolculuktur. Durmadan üreten, öğrenen ve kendini geliştiren bir varoluş hikâyesidir onunki…
Aslen Erzurumlu olan yazarımız, şiir yazarken kendini bulmuştur. Her yazarın yazma sebebi, uğruna mücadele ettiği bir davası vardır mutlaka. İnsan, haykırmak istediği bir derdi olmadan yazmayı anlamsız ve sebepsiz bulabilir. Nurullah Genç’in şiirlerinde de vazgeçmediği iki temel tema olan aşk ve hüzne; ayrılık, yalnızlık ve acının eşlik ettiği görülür. Ancak onun şiirlerinde aşk, yalnızca sıradan bir beşerî aşk değildir. Bunun yanında dinî ve tasavvufî duygulara da geniş bir yer verir.
Biz, bu yazımızda şair hakkında bilinen ve ezberlenmiş bilgilerden söz etmeyeceğiz. Aldığı ödüller ve kaleme aldığı eserler hepimizin malumudur elbette. Ancak bugün onu, hayatından hikâyelere ve sözlere yer vererek okuyucuya adeta rehberlik eden, kişisel gelişim türündeki değerli kitabı Başarı Bedel İster üzerinden anlamaya çalışacağız.
Bu kitapta Genç, başarıyı yalnızca ulaşılması gereken bir nokta olarak değerlendirmiyor. Ona göre başarı, ulaşılan hedefin ardından yeni hedeflere yönelebilme iradesini de içinde barındırıyor. Kitabın tanıtımında yer alan Sezai Karakoç’un “Biz koşu bittikten sonra da koşan atlarız” dizesi, bu düşüncenin merkezinde duruyor. Ancak burada üzerinde durulması gereken daha derin bir mesele var: Başarı gerçekten neyin bedelini ister? Zamanın mı, fedakârlıkların mı, yoksa insanın kendisine koyduğu sınırları aşma cesaretinin mi?
Genç’in çocukluk ve gençlik yıllarına baktığımızda, bu sorunun soyut bir motivasyon cümlesinden ibaret olmadığını görüyoruz. Çalışarak eğitim hayatını sürdürmesi, üniversite yıllarında da emeğini ortaya koyması ve akademik yolculuğunda ilerlemesi, başarının ardındaki sürekliliği anlamak açısından önemli birer örnektir. Elbette bir insanın hayatını tek bir kitaptaki düşüncelerle açıklamak mümkün değildir. Fakat kitabın ortaya koyduğu başarı anlayışıyla yazarın yaşam öyküsü arasında dikkat çekici bir paralellik bulunmaktadır.
Bugün başarıyı çoğu zaman sonuçlar üzerinden ölçüyoruz: Kazanılan sınavlar, alınan unvanlar, elde edilen makamlar ve sahip olunan imkânlar… Oysa bunların hiçbiri tek başına insanın ne kadar yol katettiğini anlatmaya yetmiyor. Bazen en büyük başarı, kimsenin görmediği bir zamanda gösterilen gayret; bazen de vazgeçmek için yeterince sebep varken yürümeye devam edebilmektir. Çünkü insan yalnızca bir yere varmak için değil, yürüdüğü yol boyunca kendini inşa etmek için de çabalar. Belki de başarı, koşunun bittiği yerde değil, insanın neden koştuğunu unutmadığı yerde başlar.
Çocukluğundan itibaren edebiyata ve şiire gönül veren, bu alanda yeteneğini ve tutkusunu ortaya koyan Nurullah Genç’in hikâyesi, bize bir şairin yalnızca yazdığı dizelerden ibaret olmadığını hatırlatıyor. Onun şiirlerinin arkasında köy odalarında dinlenen mısralar, çocuklukta başlayan emek, akademik çalışmalar ve kuşaktan kuşağa aktarılan kültürel bir hafıza bulunuyor.
Öyleyse yazının başındaki soruya yeniden dönelim: Bir şairin ilk mısrası nerede başlar? Belki de henüz kaleme alınmamış, fakat insanın içinde çoktan yer etmiş bir duyguda; bir başkasının sesinde, çocukluğun unutulmuş bir akşamında ya da hayatın insana erken yaşlarda öğrettiği bir gerçekte…
Bazı insanlar şiiri yazmaya başlamadan önce yaşamaya başlar. Bazen de bir şairin en önemli eseri, henüz hiçbir kitabına girmemiş olan kendi hayatıdır.
Kafesleri yutan kafese doğru
Alaca bir at koşar içimde
Zamansız, mekânsız nefese doğru
Rüveyda
